DOĞRU VE YANLIŞ

Ben ne zaman yanlış oldum
Öyleyse neden doğru durdum
Düz bir çizgide yürürken
Yoldan çıkan yine ben oldum

Sen ne zaman doğruyu buldun
O doğrunun ardında durdun
Arkamı dönmüş gidecekken
Beni tutan yine sen oldun

Ben Tanrımı kendim buldum
Sınırlar ve kanunlar koydum
Cennet cehennem olmadan da
Koyduğum bu kurallara uydum

Sen bana sorular sordun
Cevapları aradım durdum
Bulduğum gerçekleri
Kaldırıp bir rafa koydum

Doğru olmak beni yordu
Böyle kalmak bazen zordu
Derken gururum beni
Kaldırıp yere vurdu

Sonra dedim, mesele buydu
Ben ne yanlıştım ne de doğru
Ne bir şeytan ne bir melek
İnsandım ben hepsi bu

 

________________________________________________
(Fotoğraf: Zeynep Kabak / Bursa / Aralık ’20)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir